Andrzej Wajda opowiada o swoim dzieciństwie i rodzicach. Mówi także o zaskoczeniu, jakim dla trzynastoletniego wówczas Wajdy była klęska wrześniowa i bezradność państwa wobec niemieckiej agresji. Reżyser mówi wreszcie o przyjaźni z Andrzejem Wróblewskim i wymienia ważnych dla siebie twórców: Tadeusza Kantora, Stanisława Lema i Stanisława Różewicza.