Andrzej Wajda dzieli się osobistymi refleksjami na temat twórczości Fiodora Dostojewskiego. Wyjaśnia, jak należy rozumieć prozę pisarza i w jaki sposób przekładać ją na język sceny, jak pokazać moralne i psychologiczne konflikty bohaterów, by stworzyć „teatr sumienia”. Jego rozważania o etyce i duchowości u Dostojewskiego ilustrują fragmenty słynnych spektakli. W materiale znajduje się też fragment z wypowiedzią Wojciecha Pszoniaka o różnicach między polską a rosyjską mentalnością.